بهار بی خزانم

چشمان تو شبیه یک صبح بارانیست،

ساده و خیس،

پاک و براق،

شبیه عکس اقیانوس در قلب آسمان،

شبیه جوانهای در ابتدای بهار،

شبیه هرآنچیز شوق برانگیزی که حسرتش مدتها بر دل مانده باشد،

شبیه آرزوهای دور و دراز،

شبیه خنده های بعد از گریستن،

تو یک اسمان ابری،

ابرهایی آبستن معرفت،

 و آسمانی پر از  نور و امید،

با یک جفت چشم بوسیدنی!

تو سجدهگاه آن دلی که بههر نگاهی گره نخورد،

و نیلوفری که به هر شاخه ای نپیچید،

تو،

زندگانی پس از مرگی،

و جاودانگی پس از زوال،

با تو بهارم، بهار بیخزان...

                    سورنا...